Malawi, een overheersend rustig land, stond in rep en roer de dag dat ik er toekwam. Enkele uren voordien had de huidige president een hartaanval gekregen. In allerijl was hij overgevlogen naar Zuid-Afrika voor medische zorgen. Of hij het wel of niet zou halen was nog onduidelijk en bleef het nog vele uren. Geruchten gingen al de ronde dat de president gestorven was. De officiële bevestiging van zijn dood bleef echter uit en kwam er pas toen iedereen het eigenlijk al lang wist.
De gevoelens over zijn dood waren gemengd. Wat in elk geval duidelijk niet te ontkennen viel, was dat deze gebeurtenis een niet onaanzienlijke invloed op het land zou hebben.
Er werden tien dagen van nationale rouw aangekondigd. Een paar dagen later werd het lichaam van de overledene onder veel media-aandacht naar Malawi teruggevlogen. Alvorens de president op 23 april te begraven, werd zijn lichaam naar verschillende steden van het land gebracht zodat de burgers een laatste groet konden brengen. De begrafenis zelf vond plaats op maandag 23 april in de geboorteplaats van de president. Deze dag was uitgeroepen tot nationale vakantiedag. Concreet betekende dit dat alle winkels die maandag gesloten waren en dat er weinig of niets te beleven viel. Thuis blijven en een dagje rusten was de boodschap. Of de urenlange begrafenis live volgen op de radio…
Wat mij in die dagen vooral opviel was het grootse vertoon rond de gebeurtenis. Heel het land leek in rouw. Op de radio werd de muziek aangepast. Een aantal ontspannende evenementen werden afgelast… In hoeverre het verdriet oprecht was, laat ik in het midden. Daarnaast leek het alsof iedereen, en zeker iedereen van tel, zijn medeleven publiekelijk wou betuigen. Dagen aan een stuk werden er op de radio berichten afgeroepen en in de kranten berichten gedrukt van hooggeplaatste personen, bedrijven en organisaties allerhande om hun medeleven te betuigen.
De grootste ommezwaai na het plotse heengaan van de president is dat er een nieuwe president aan de macht komt: Joyce Banda, de eerste vrouwelijke president van Malawi en tevens één van de eerste vrouwelijke presidenten in Afrika! Zij zal een nieuwe wind door het land laten waaien. Een eerste duidelijk teken hiervan is dat veel donoren en internationale organisaties die Malawi de laatste jaren de rug hadden toegekeerd, opnieuw de banden aanhalen en bereid zijn de samenwerking te hervatten. Het land en zijn bewoners is in elk geval positief en hoopvol gestemd. Nog even afwachten echter hoe het nu effectief verder zal lopen…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten